A historia do rubor

O colorete, como produto cosmético empregado para engadir unha sensación rosada e tridimensional á cara, ten unha historia igualmente longa que se remonta ás civilizacións antigas. O uso deruborera bastante común no antigo Exipto. Os antigos exipcios considerabanmaquillaxeunha parte importante da vida cotiá, e usaban o vermellopo de mineral(como a hematita) para aplicar nas meixelas para engadirlle rubor á cara.

Ademais, tamén empregaban outras cores naturais para decorar a cara, facendo que este parecese máis saudable e vibrante. Os coloretes tamén eran populares na antiga Grecia. Os antigos gregos crían que a tez natural era un símbolo de beleza, polo que cando participaban en actividades públicas, a xente a miúdo usaba o colorete para imitar a vermelhidão natural despois do exercicio. Naquela época, o colorete chamábase "vermello" e adoitaba estar feito de bermellón ou ocre vermello. Os antigos romanos tamén herdaron esta tradición. O colorete era amplamente utilizado na sociedade romana, independentemente do xénero, tanto homes como mulleres usaban o colorete para modificar a cara. O colorete usado polos romanos ás veces estaba mesturado con chumbo, unha práctica que era xeralmente aceptada na época, aínda que era prexudicial para a saúde a longo prazo. Durante a Idade Media, os costumes de maquillarse en Europa sufriron algúns cambios. Houbo un tempo no que a maquillaxe demasiado obvia se consideraba inmoral, especialmente nos círculos relixiosos.

Non obstante, o colorete como un lixeiro adorno aínda é aceptado por algunhas clases sociais. Durante o Renacemento, co rexurdimento da arte e a ciencia, a maquillaxe volveu poñerse de moda. O colorete deste período adoitaba estar feito con pigmentos naturais como a laterita ou os pétalos de rosa. Nos séculos XVIII e XIX, o uso do colorete volveuse máis común, especialmente entre as clases altas. O colorete deste período adoita usarse en forma de po e, ás veces, mestúrase en cremas.

A principios do século XX, co auxe da industria cosmética moderna, as formas e os tipos de colorete volvéronse máis diversos. Os coloretes en po, en pasta e mesmo líquidos comezaron a aparecer no mercado. Ao mesmo tempo, coa influencia das películas de Hollywood, o colorete converteuse nunha ferramenta importante para dar forma á imaxe na pantalla. O colorete moderno non só vén nunha ampla variedade de formas, incluíndo po, pasta, líquido e acolchado, senón tamén nunha variedade máis rica de cores, desde a carne natural ata o vermello vivo, para satisfacer as necesidades dos diferentes tons de pel e estilos de maquillaxe. A historia e a orixe do colorete reflicten os cambios na procura da beleza e os estándares estéticos da sociedade humana, e tamén son testemuñas do desenvolvemento da tecnoloxía da maquillaxe e da industria cosmética.